Veel Turken komen amper nog rond, golf van wilde stakingen

0
70

Donus en haar collega’s kregen nul op het rekest toen ze hun baas vroegen om een loonsverhoging van omgerekend 25 euro, op hun huidige salaris van rond de 300 euro. Die hebben ze nodig om de stijgende energiekosten te kunnen betalen. Op de tweede stakingsdag kregen ze allemaal een sms met de boodschap dat ze niet meer naar werk hoeven te komen.

“Ze zeggen: dit is ons beleid, dit is wat we betalen. Als je dit niet accepteert, is daar de deur”, zegt Donus, omringd door haar collega’s die instemmend knikken. “Ik heb veertien jaar van mijn leven aan dit bedrijf gegeven. We vragen niets wat ze niet kunnen betalen. Het gaat goed met dit bedrijf, we maken hier sokken voor de export.”

Textielindustrie als pijler

Terwijl Donus en haar collega’s in de kou actievoeren, is aan de andere kant van Istanbul een exportbeurs voor de textielindustrie bezig. Importeurs van over de hele wereld lopen er rond. De Turkse textielexport is na China en Bangladesh de grootste ter wereld, zegt voorzitter van textielexportvereniging Mustafa Gultepe.

Vooral sinds de coronapandemie draait de industrie overuren. Veel Europese bedrijven wilden weg uit China en klopten aan in Turkije voor hun sokken, ondergoed, jeans en T-shirts, zegt hij. “Voor Europese bedrijven is het makkelijker zaken doen met ons vanwege de culturele overeenkomsten.” En ja, erkent hij, Turkije is ook een stuk goedkoper geworden vanwege het extreme waardeverlies van de Turkse lira.

Gultepe, zelf ook eigenaar van een textielfabriek, ziet in dat een te erg fluctuerende lira niet goed is voor de zaken. Voor het maken van sokken en shirts zijn immers geïmporteerde materialen nodig, waarvan de prijzen de pan uit rijzen. Ondanks dat zit de textielexport in de lift. Met 12,9 miljard dollar jaaromzet haalde de textielexport een Turks record, aldus pro-regeringskrant Sabah.

Waarde munt bijna gehalveerd

Het is precies wat president Erdogan zegt te willen bereiken met zijn onconventionele rentebeleid. Door de rente laag te houden, stimuleert hij investeringen en productie, is het verhaal. En door een zwakke lira en lage arbeidskosten kan Turkije een groter exportland worden.

Dat lijkt dus wel ten koste te gaan van de koopkracht van gewone mensen. De lira verloor vorig jaar 45 procent van zijn waarde. Erdogan blijft ondertussen weigeren de rente te verhogen. In een poging de gemoederen wat te bedaren kondigde hij vorige week wel een verlaging van de btw op levensmiddelen aan, van 8 naar 1 procent.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in