Zou praten over mentale problemen veel normaler moeten zijn? Dit vindt het DVHN Jongerenpanel

0
24

Steeds meer jongeren kampen met mentale problemen. Hierover praten helpt en is nodig om vroegtijdig hulp te kunnen bieden. Maar dat blijkt nog niet mee te vallen. Zou praten over mentale problemen veel normaler gevonden moeten worden?

In 2022 had één op de zeven jongeren last van depressieve gedachten en één op de drie ervaarde prestatiedruk. Van de volwassenen Nederlanders kampten afgelopen jaar 3,3 miljoen mensen met psychische klachten.

Praten over mentale klachten is één van de belangrijkste manieren om de mentale gezondheid onder jongeren te verbeteren en om hen vroegtijdig hulp te kunnen bieden. Tegelijkertijd heerst er, ook onder jongeren, nog steeds een taboe op het praten over mentale klachten heerst.

Begrijpelijk? Of onterecht?

Alisa Bos (16)

„Om te beginnen zou ik willen zeggen dat het erg belangrijk is om te praten over hoe je je voelt. Zelfs als dit niet de makkelijkste optie lijkt, zal het ergens opluchten om je gevoelens bespreekbaar te maken.

Praten over hoe je je nou echt voelt lijkt nog altijd behoorlijk taboe, maar persoonlijk vind ik dit volkomen onterecht. Iedereen is mens en heeft gevoelens en iedereen zou hier vrij over moeten kunnen praten. Het blijkt echter lastiger te zijn dan het klinkt om te praten over hoe je je voelt. Veel mensen kroppen hun gevoelens op, zodat ze anderen er niet mee lastigvallen. Wat ze niet doorhebben is dat ze hier uiteindelijk alleen zichzelf mee hebben. Veel mensen zullen zich alleen voelen door de gedachtes die ze hebben.

Ze hebben het idee dat er niemand is die zich ook zo voelt, en dus houden ze hun gedachtes maar voor zichzelf. Wat ze vaak niet doorhebben, is dat er ontzettend veel anderen zijn die met dezelfde problemen zitten.

Als iedereen meer zou praten over zijn of haar mentale gezondheid, zouden deze mensen elkaar makkelijker kunnen vinden en misschien troost vinden in het feit dat ze niet alleen staan in de strijd die ze in hun hoofd voeren. En dat ze zich dan realiseren dat het oké is om niet oké te zijn.”

Linda Aalderink (16)

„Blue Monday is ooit verzonnen zodat er meer zonvakanties verkocht zouden worden. Totale onzin dus. Toch is het belangrijk om het over mentale gezondheid te hebben, er zijn namelijk wel degelijk mensen die zich dagelijks somber voelen.

Als influencer vraag ik hier iedere dag aandacht voor, bijvoorbeeld door eerlijk te zijn als ik me een dagje wat minder voel. Op sociale media zien we vaak een perfect beeld, terwijl we allemaal weten dat daarachter ook mensen zitten die wel eens huilen.

Zodra je open bent over je mentale gezondheid, wordt er al snel geroepen dat je om aandacht vraagt, of dat je je aanstelt. Ik vind dat het juist normaal zou moeten zijn om te laten zien dat je leven niet perfect is.

Ik stelde mijn volgers hierover vragen. Iedereen gaf aan zich wel eens een dagje somber te voelen. Meer dan een kwart praat daar nooit over. Ruim zestig procent zag in het afgelopen halfjaar een therapeut of psycholoog (wat op zichzelf al een prestatie is, met de idioot lange wachtlijsten), en tachtig procent vindt het wel eens lastig om over mentale gezondheid te praten.

Ze hadden veel ideeën over wat ze zouden zeggen tegen anderen die wel eens dezelfde klachten hebben. Samengevat: er is altijd licht aan het einde van de tunnel, hoe hopeloos het ook lijkt. Het is goed om erover te praten en neem de tijd om te herstellen. Weet dat je nooit alleen bent.”

Vivian Muggen (17)

„Het aantal jongeren met mentale problemen is de laatste tijd aardig toegenomen. In mijn omgeving merk ik daar ook wat van; ik heb best wat vrienden die met mentale problemen te maken hebben.

Daarbij heb ik wel gemerkt dat praten over die problemen onder ons, dus met andere jongeren, best genormaliseerd is. Het is in mijn vriendenkring normaal dat er om de zoveel tijd gevraagd wordt hoe het met de ander gaat en het gebeurt ook wel dat mijn vrienden er zelf mee komen als het niet goed met ze gaat. Dan staan we ook altijd voor elkaar klaar.

Ik denk wel dat er nog niet genoeg hulp van volwassenen gevraagd wordt als het gaat om mentale problemen. De jongeren die hiermee zitten gaan liever naar hun vrienden, leeftijdgenoten die ze vertrouwen.

Ik heb ook al gehoord dat jongeren wel naar een volwassene toe waren gegaan en dat dat of niks hielp, of dat die volwassene het vervolgens tegen de wil van de jongere in tegen de ouders gezegd had. Dan gaan jongeren liever naar hun vrienden die hen misschien geen professionele steun kunnen bieden, maar wel naar ze luisteren en er voor ze zijn om emotionele steun te bieden.

Ik merk er dus persoonlijk niet zoveel van dat het niet normaal is om over deze problemen te praten, maar dat kan natuurlijk in andere vriendenkringen anders zijn.”

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in