Column 44: ’We waren een week lang onafscheidelijk en toen verdween hij’ | Columns & Opinie

Het was eigenlijk te mooi om waar te zijn. Of beter gezegd: híj was te mooi om waar te zijn. Guy, mijn nieuwste Tindermatch, was er één uit duizenden. Hij kwam uit Parijs – l’histoire se répète. Hij was hot, vlot en – lucky me – in Amsterdam voor een weekje. „Ik ga wat vrienden bezoeken”, vertelde hij. Maar dat weekje vriendenbezoek veranderde al snel in een romantische minivakantie met mij. En daar had ik, na de laatste paar flapdrollen, nodig behoefte aan.

IJsje halen

Ik opperde zelf een eerste date. „Zullen we een ijsje gaan eten?”, vroeg ik ’s middags op die snikhete dinsdag (Een crème glacée is meteen weer zo’n mond vol). Ideaal hoor, zo’n ijsjesdate in de zomer. Want: het is origineler dan ’een drankje doen’ voor een eerste kennismaking, het is lekker low key, je leert meteen iemands smaak kennen, het zou zo maar een sexy vibe kunnen hebben en als het ijsje op is, kun je er ook snel weer tussenuit knijpen.

Ik smolt

Eenmaal op een bankje met onze ijsjes wilde ik echter allesbehalve de benen nemen. Was het ijsje bedoeld als verkoeling, ik kreeg het met de seconde heter van Guy. Hij was in het echt nog knapper dan op zijn profielfoto’s, hij was smooth en overstelpte me met complimentjes. Hij was lekker flirterig, maar niet te. Hij raakte me af en toe net even iets te lang aan (touché), waardoor niet alleen mijn bolletjes limoncello smolten als een malle. Nadat ik mijn gelato op had, deden we nog een rondje Vondelpark en namen uitgebreid afscheid: zoenend voor de deur van mijn appartement.

In hetzelfde schuitje

Ik wist niet precies hoe Guy’s Amsterdam-planning er voor die week uitzag, maar de volgende ochtend checkte hij meteen weer bij me in. „Bonjour belle! Ga je mee varen over de grachten?”, stelde hij voor. Niet alleen voor toeristen maar ook voor mij nog steeds één van de leukste manieren om Amsterdam te beleven, vanaf het water. Ik stapte met hem in een bootje, we gingen uit eten en die nacht bleef hij bij me slapen. Dat het met 38 graden waarschijnlijk de heetste dag van de zomer zou zijn, hebben we ge(z)weten…

Baecation

Ook de volgende dag bleef Guy plakken. Het leek wel alsof die vrienden die hij zou bezoeken helemaal niet bestonden (amis imaginairs). Guy was met mij op vakantie in mijn eigen stad.

Vijf dagen lang waren we onafscheidelijk. Ik nam Guy zelfs een avond mee om mijn vriendinnen te ontmoeten. Wat in mijn vriendinnengroep neerkomt op ’meeting the parents’. Allemaal waren ze het met me eens: „Dit is jouw man!” De papillons in mijn buik maakten overuren. Guy leek alles te hebben wat ik zocht. Hij was attent, lief, zorgzaam, noemde me de hele dag ’wifey’ (hij moest eens weten hoe goed ik daar op ga). En hij hintte al naar een toekomst samen. Hij zou bij mij in Amsterdam intrekken of ik zou een leven als Parisienne tegemoet gaan. Hoe dan ook: het zag er rooskleurig voor me uit met deze knapperd.

Amour infini

De dagen erop liet ik Guy mijn favoriete plekken in 020 zien. Ik was zijn lokale gids. Hij kreeg alle inside informatie, plus wat leuke extra’s… Maar aan al het goede komt een eind; hij moest terug naar de echte stad van de liefde. We hadden er allebei een knoop van in onze maag. Maar, „Parijs was slechts vijf uurtjes rijden” (waar had ik dat eerder gehoord) en als we wilden, zouden we elkaar elk weekend kunnen bezoeken. Met mijn flexibele werk zou ik zelfs rustig wat midweekjes Parijs kunnen boeken. Dat deze romance maar voor eeuwig zou mogen duren… Vive l’amour.

Thuiswedstrijd

Na lang snoozen stapte hij maandagochtend in zijn Audi. Los van zijn eerste maandag in Amsterdam had hij geen vriend gezien. Wel hadden we samen de ultieme vakantieliefde beleefd. It was the summer of love.. a delicate daydream.. (zong zanger Shawn Mendes al in mijn hoofd)

Tinderdate in de verlenging

„Veilig thuis gekomen?”, appte ik hem in de avond. Om vervolgens nooit meer wat te horen. De WhatsAppvinkjes gingen van 1 grijze (Misschien is de accu van zijn telefoon op), naar 2 grijze (Hij heeft het dus wel ontvangen) naar blauw (Hij heeft het gewoon gezien en reageert niet?!). Ook de dagen daarop bleef het stil. The Tinder Swindler strikes again… Guy had waarschijnlijk in elk stadje een ander schatje en met mij de ultieme Amsterdam experience voor zichzelf geregeld. Voor hem was dit waarschijnlijk gewoon een verlengde Tinder-date geweest. Slimme jongen. En tja, waarom zou je daarna nog contact onderhouden? Ghosten is de trend en als ie ooit Amsterdam weer aandoet, is de volgende local guide slechts een swipe away, nietwaar?

Amour gratuite

En ik? Los van het feit dat ik mezelf verbaas door telkens weer zo snel hoteldebotel te zijn, sta ik nergens meer van te kijken. Mijn gevoel schakel ik steeds ietsje verder uit en tegen de tijd dat ik ooit uit die datingpoel word gevist, heb ik waarschijnlijk een ijsklont waar mijn hart ooit zat (insert: Icebox van Omarion). Aan de andere kant heb ik een vakantieliefje gehad zonder een reis te hoeven boeken. En dat ghosten went vanzelf. Tant pis!

Vergelijkbare artikelen

Meest populair